Ο όρος «φωτοβολταϊκή τεχνολογία» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την τεχνική της μετατροπής της ηλιακής ενέργειας απευθείας σε ηλεκτρικό ρεύμα ή, με άλλα λόγια, ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό το λεγόμενο φωτοβολταϊκό φαινόμενο, κατά το οποίο παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα από το φως, ανακαλύφθηκε από τον Αλεξάντρ Μπεκερέλ το 1839.

Ο όρος «φωτοβολταϊκό» προέρχεται από την ελληνική λέξη «φως» και τη μονάδα του συστήματος SI για την ηλεκτρική τάση (Volt).

Όταν σε ένα φωτοβολταϊκό στοιχείο προσπέσουν φωτόνια, διεγείρονται ηλεκτρόνια τα οποία καθίστανται ελεύθερα να κινηθούν και έτσι προκύπτει μια συνεχής ηλεκτρική τάση μεταξύ της στραμμένης προς το φως πλευράς και της πλευράς που βρίσκεται στη σκιά. Όταν το ηλεκτρικό αυτό κύκλωμα είναι κλειστό, ρέει ηλεκτρικό ρεύμα.

Προκειμένου να είναι δυνατή η τροφοδότηση του δημόσιου δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας με αυτό το ρεύμα, είναι απαραίτητος ένας μετατροπέας, ο οποίος μετατρέπει αυτό το συνεχές ρεύμα σε εναλλασσόμενο, το οποίο χρησιμοποιείται στο δίκτυο.